یکشنبه، خرداد ۰۸، ۱۳۹۰

گه‌شوه‌بیه‌ی

ویروزه‌کاو عه‌لی شه‌رێعه‌تی وانێناوه. په‌ی کوڕه‌که‌یش – ئێحسان- وه‌سیه‌ت و راوێژ مه‌که‌رۆ. شه‌رێعتی باسوو به‌سه‌رئاماکاو وێش که‌رۆ ئاوه‌خته فه‌رانسه‌نه‌ بیه‌ن و چنی تاوانش فه‌رهه‌نگ و رۆحی ئێرانی جه‌ وێشه‌نه‌ بازۆوه‌ و جه‌ وه‌رانوه‌روو فه‌رهه‌نگوو گه‌وره‌و وه‌رنیشتینه/غه‌ربینه‌ وێش پارێزنان. ماچۆ ئێنسان وه‌ختێو جه‌ وه‌ڵاتوو وێش هۆرمه‌کنیه‌و ملۆ ڕوه‌ غه‌ریبی و یا ته‌کوو یوته‌راینی جه‌ وێ سه‌رته‌ر- هه‌ق یا ناهه‌ق- هۆرز و نشست مه‌که‌رۆ گاهه‌سوو ئانه‌یشه‌‌ هه‌ن جه‌ وه‌رانوه‌روو فه‌رهه‌نگی ئه‌غیارینه‌ تاقه‌ت نارۆ و بتاویه‌ۆوه ‌و هه‌ر فره‌ زوو وێش بنیه‌وره‌. چا ساتانه‌ و چا مه‌وقێعیه‌تانه‌ ئێنسان چنی متاونه‌ وێش پارێزنۆ؟ په‌نا به‌ چێشی به‌رۆ؟ په‌نا به‌ کێ به‌رۆ؟ هه‌ر که‌س وێش به‌ چێویه‌ره‌ مه‌ئاڵووچنۆ. ئا چێوه‌ به‌ پاو چه‌نیه‌تی ژیوای، هۆرزگا و نیشتگاو ئێنسانه‌کا و هه‌رپاسه‌ فه‌رهه‌نگه‌که‌یشا فه‌رق که‌رۆ.
شه‌رێعه‌تی مووچیاری کۆره‌که‌یش ‌که‌رۆ ئه‌گه‌ر په‌ی درێژه‌و وه‌نه‌ی لوا په‌ی وه‌رنیشتی مه‌شیۆ چێش بکه‌رۆ. ماچۆ تۆ ملی چاگه‌نه‌ عێلمی وه‌ڵکه‌وته‌ و فه‌رهه‌نگ فێر بی. به‌ڵام جه‌ ویرت نه‌شۆ فێربیه‌ی ئا فه‌رهه‌نگیه‌ پا مانا نیه‌ن هه‌رچی چێوۆ وێته‌ن وزی لاوه‌. فێربیه‌ی و سوودگێرته‌ی چێوه ‌باشه‌کا و وه‌ڵکه‌وته‌کا تۆفیرش هه‌ن چنی وێ نیایره‌. وه‌رنیشت فره‌ چێوێ و که‌سێ گه‌ورێش هه‌نێ نه ‌ته‌نیا تۆ به‌ڵکوو فره‌و‌ که‌ساشا، مات، سه‌رگه‌ردان و حه‌یران که‌ردن. ئاگه‌ خیزگاو فره‌ ڕه‌وتا بیه‌ن: رێنۆسانس، ئێنقلابی سه‌نعه‌تی و مۆدێڕنیته‌. سه‌روو شانه‌و غوولاوه‌ بنه‌ره‌تش مجیان: سوقرات، ئه‌فلاتوون، ئه‌ره‌ستوو، مونتێسکیو، دێکارت، ماکیاوێلی، رۆسۆ، دیدرۆ، وڵتر، کانت، هێگل، فیخته‌، کێگارد، هیووم، نیچه‌، گووته‌، شکسپیر، دانته‌، داوینچی، مارکس، هایدگر، داروین، فروید، یونگ، سارتر... . تۆ مه‌شیۆ چاگه‌نه‌‌ بتاوینه‌ تاقت باری و وێت گێری‌. شه‌رێعتی ماچۆ یه‌ک چێو منش جه‌ وه‌رانوه‌روو گردوو ئا غوولاوه‌ نه‌جات دا و جه‌ عه‌وه‌ووو گردیشاوه‌ به‌رئاما. په‌ی‌ تویچ گاهه‌س ئا نوسخه‌ ده‌رده‌ بوه‌رۆ: کتێبوو مه‌سنه‌وی و مه‌عنه‌وی مه‌وله‌وی ڕوومی!
منیچ هه‌ر وه‌خت جه‌ هه‌رمانه‌ی ڕوانێ، وانای و باس که‌رده‌ی، سه‌رنجدای ئی ویرچه‌مه‌و(مکتب) ئه‌و ویرچه‌مه‌ی و ئیدئۆلۆژیه‌ جۆراوجۆره‌کا‌، ‌سه‌ره‌م سه‌رفه‌راغ بۆنه‌. ئاوه‌خته‌ که‌ دڵ گیریان و حاڵ په‌شێوه‌ن. وه‌ختێو به‌ رازه‌و هه‌ستی و ئێنسانی ویر مه‌که‌ریوه‌ و نمه‌یاوی به‌ ماساوه‌و یه‌قینی‌. چاوه‌ختانه‌ که‌ هه‌ر که‌س به چێوێو دڵش وه‌شه‌ن و‌ باسش سه‌روه‌ مه‌که‌رۆ و وێش مه‌چه‌سپنۆ پۆره‌ش تا مانایه‌ش‌ پێوا که‌رده‌ بۆ په‌ی ژیوایش. چاگه‌نه‌‌ که‌ فره‌ی‌ جه‌ ئێنسانه‌کا به‌رمه‌شانه جه‌ کێبیه‌و و‌ بیه‌و وێشا و ویلان، گرفتار و سه‌رگه‌ردانێنێ. چا ساتانه‌ که‌ فره‌ که‌سێ په‌نا به‌را به‌ مه‌سی عه‌ینی و زێهنی و وێشا جه‌ هۆش به‌راوه. چا وه‌خت و ناوه‌ختانه‌ که‌ ئێنسانه‌ سۆک و وردیه‌کا کێبیه‌و وێشا مه‌شاراوه‌ و زاتشا نیه‌ن دلێنه‌و وێشا نیشانه‌ بدا. چا ناوه‌خته‌نه‌‌ که‌ فره‌ که‌سێ شه‌رافه‌ت و ویژدان و ویه‌رده‌شا به‌ خاتره‌و مانه‌فێعیه‌ په‌ستیوه‌ وره‌شای وره‌شا. چا ساعه‌تانه‌ که‌ ڕۆزگاری سپڵۆت و نه‌گبه‌ت مه‌و‌زۆت گۆره‌وشار و بێ حه‌یسیه‌تت مه‌که‌رۆ... ئه‌چا گردوو وه‌ختا‌نه‌ منیچ به‌ وانای مه‌تنێوی هۆرامی، به‌ وانای شێعرێوه‌و مه‌وله‌وی تاوه‌گۆزی و مامۆساو بێسارانی، و یا به‌ ژنیه‌ی ده‌نگوو گه‌ڵوێوه‌ که‌ چه‌نش سیاچه‌مانه، گۆرانیه ‌و له‌فزێوه‌ هۆرامی به‌ر مه‌ینه‌و و مه‌یه‌و نه‌ گۆشم -چه‌ خاسته‌ر و فره‌ وه‌شته‌ر ئه‌گه‌ر جه‌ ده‌م و گه‌ڵوه‌و ئازیزێوه‌ به‌ر به‌ینه و باسوو حه‌دیسوو نه‌فسی و دڵی و عشقی و عاشقی که‌رۆ‌- ئه‌هوه‌ن بوونه‌وه‌ و ئێحساس مه‌که‌روو دنیاو هینه‌و منه‌ن و باڵێم گێرتێنێوه‌ و هه‌نا ئاسمانه‌نه‌. چا وه‌خته‌نه‌ ئا مه‌تنێ و ئا ده‌نگه‌، ئا گه‌ڵوێ و ئا زوانه -که‌ مه‌عبه‌دێوه‌ن‌ ڕۆحوو چن هه‌زار ساڵه‌و‌ ژیوای و فه‌رهه‌نگوو مێلله‌تێوه‌ جه‌موه‌ بیه‌ن چه‌نه‌ش-‌ کێبیه‌و من مه‌گه‌شنۆوه و واشانش مه‌که‌رۆ‌ و سه‌ربه‌رزم مه‌که‌رۆ. ژیوای په‌یم مانادار بۆنه‌. عێزه‌توو نه‌فسی و شه‌خسیه‌ت ده‌س مده‌و په‌نه‌م. گردوو سلووله‌کاو لاشه‌یم هۆرپڕای و شادیشانه‌. چا ساتانه‌، چا ساته‌نه،‌ په‌ی من، ژیوای وه‌شته‌رین چه‌رخوو وێش مده‌ونه!   


هام ده‌ردان ئامان ئه‌ر مه‌نده‌ن هۆشم/  سه‌دایێ وه‌شه‌ن مه‌یۆ نه‌ گۆشم
چمان زیڵه‌ی زه‌نگ زه‌واری مه‌یۆ /  زرنگه‌ی قافڵه‌که‌ی وه‌هاری مه‌یۆ

                                                            مه‌وله‌وی تاوه‌گۆزی


واچه‌نامه‌:
گه‌شه/ گه‌شوه‌بیه‌ی‌: شادوه‌ بیه‌ی، ئاوری بڵێسه‌دار، گڕگێرته‌ی دووباره‌، آتش مشتعل، باد زدن ذغال برای افروختن. *** ویروز: یاداشت *** ئاڵووچیا: آویزان *** وه‌رنیشت: غرب *** بنیه‌وره: از دست بدهد *** وێ نیایره‌: خود را باختن *** خێزگا/ هورزگا: سر بر آوردن، مکان سر بر آوردن‌ ***عه‌وه‌و: مقابله‌*** ویرچه‌مه: مکتب، مکاتیب فکری *** کێبیه: هویت ***  ماساوه‌و یه‌قینی‌: ماهی یقین، مطلق، هه‌تاهه‌تایی*** ویلان: آواره‌ *** 

جمعه، اردیبهشت ۱۶، ۱۳۹۰

عێرفان، ته‌رێقه‌ت و زوانوو ئه‌دایی

دماو سه‌رهۆرداو دینوو ئیسلامی و وڵاوه‌بیه‌یش، زوانوو عه‌ره‌بی بی به‌ زوانوو فره‌ی جه‌ وه‌ڵاته‌کاو دنیای . به‌ جۆرێو که‌ شۆنه‌ماو فره‌ی چا زوانانه‌ که‌ وه‌ڵێ ئامای ئێسلامی وجوودشا بێ، نه‌مه‌نه‌. به‌ ئامای ئێسلامیچ روه‌ ئێرانی په‌ی ماوه‌و زیاته‌ر جه‌ دوه‌سه‌دساڵا که‌ به‌ دوێ قه‌رنێ بێ ده‌نگی ئه‌ژناسه‌ کریان، زوانه‌ ئێرانیه‌کا که‌وتێ قه‌راخوه‌ و ئێژایی وێشا به‌ تایبه‌ت جه‌ ده‌رباروو خه‌ڵیفه‌کانه‌و و قۆدره‌ته‌نه‌ جه‌ ده‌س دا. زوانی عه‌ره‌بی یاگێ ئا زواناشا گێرت. ده‌لیلی بنه‌ره‌تیش ئانه‌ بێ که‌ عه‌ره‌بی زوانوو قورعانی پیرۆزی بێ و شه‌رێعه‌تیچ فره‌ش جه‌ قۆرعانیوه‌ گیریا بێ و خه‌لافه‌ت که‌ره‌کا، عه‌ره‌ب زوانێ بێنێ و زوانوو عالێماکا، عه‌ره‌بی بی. دماته‌ر به‌ ده‌لایێلێ جوراوجۆرێ زوانه‌ ئێرانیه‌کا و جه‌ سه‌روو گردیوه‌ ‌ فارسی که‌م که‌م سه‌ره‌شا به‌رئاوردوه‌ و بیێ به‌ زوانوو مه‌ردمی بێ ده‌سه‌ڵاته‌ی به‌ تایبه‌ت زوانوو به‌یانوو عارێفا. یۆ چا ده‌لیلانه‌ که‌ باعێس بی که‌ زوانه‌ ئێرانیه‌کا دووباره‌ ره‌واج پێوا که‌راوه‌، عێرفان و ته‌رێقه‌ت بیه‌ن.
چیگه‌نه‌ سوئالێوه‌ مه‌تره‌حه‌ بۆنه‌: عێرفان چه‌ تایبه‌تمه‌ندیێوش بیه‌ن چه‌نه‌ که‌ عارێفه‌کا به‌ جیاتی زوانوو عه‌ره‌بی- زوانوو عێلمی و عالێما- روه‌شا ئاردێنه‌ به‌ زوانوو ئه‌دایی؟
عارفه‌کا نمایه‌نده‌و ئێسلامێوه‌نێ که‌ ویژه‌گیه‌کاش توفیرشا هه‌ن چنی ئێسلاموو ئه‌هلوو شه‌رێعتی. زوانوو ته‌رێقه‌تی زوانوو حوکم دای و باڵاده‌سی نیه‌ن. چنی ته‌عه‌سب و وشکه‌ویری مه‌لاباتیه‌ش نیه‌ن. فره‌ ئاسانگیر و ئه‌هلوو رواداری و موداراین. عالێماکا به‌ تایبه‌ت فه‌قیه‌کا جه‌ به‌رویره‌کاشانه‌ فره‌ته‌ر هه‌نێ شۆنه‌و مه‌سائێلوو ئێجتماعی و ئادابوو دین و عێباده‌تیوه‌. به‌ڵام عاڕێفه‌کا که‌متر پاچێوانه‌ ویرشا که‌رده‌نوه‌ و جه‌ وه‌رانوه‌رشوه‌ مه‌سه‌ڵه‌ن جه‌ باره‌و عێباده‌تیوه‌ واته‌نشا: هیچ آداب و ترتیبی مجوی/ هر چه‌ میخواهد دل تنگت بگوی. جه‌ به‌رویروو عارفه‌ گه‌وره‌کانه‌ پێسه‌و سه‌نایی، عه‌تار، سوهره‌وه‌ردی و مه‌وله‌وینه‌ فره‌ته‌ر سه‌روو مه‌عنه‌ویه‌ت و عێشق و یۆبیه‌ی و زکر و سه‌مایوه‌... باس کریان.
مه‌عره‌فه‌تی عێرفانی جه‌ راو عێلمیوه ‌به‌ده‌س نمه‌ی. جه‌ راوینوو عارفیوه‌ عێلم هه‌رمانه‌و ئه‌هلوو قاڵین نه‌ ئه‌هلوو حاڵی. هه‌رچه‌ند عارفێ دژمه‌نوو عێلمی ئێکتسابی نیه‌نێ به‌ڵام مه‌نه‌وه‌ی جه‌ حه‌وزه‌و عێلمینه‌ و ئازادبیه‌ی پا بۆنه‌وه‌شا قه‌بووڵ نیه‌ن و ئا ئاژه‌یه‌ مایه‌و سۆکایه‌تی مزانا و ماچا ئێنسان مه‌شیۆ جه‌ عێلمی گوزه‌ریه‌و و بلۆ پله‌و پایه‌یه‌ سه‌رته‌ر. عارفێ، مه‌ڵای‌ نه‌زانشا قه‌بووڵ نیه‌ن به‌ڵام مه‌ڵاییچشا به‌ عێنوانوو شه‌رته‌و ئێنسان بیه‌ی، نه‌زانان. پی بۆنه‌وه‌ ئادیشا په‌ی به‌یان که‌رده‌و ده‌روونوو وێشا، حه‌دیسوو نه‌فسیشا و زکروو حالیشا نیازشا نیه‌ن به‌ زوانوو عالێما و زوانوو عێلمی به‌لکوو په‌نه‌وازیشا به‌ زوانوو ئه‌دایین. زوانوو یاره‌کاشا. زوانوو موریده‌کاشا. زوانوو ده‌روێشه‌کاشا. زوانوو شه‌رێعه‌تی وعالێما  عه‌ره‌بی بێ و زوانوو ته‌رێقه‌تی زوانوو ئه‌دایی.
به‌ زوانوو ئه‌دایی نووسیه‌ی عارێفه‌کا پی بۆنه‌وه‌ن. عێرفان ته‌جرۆبه‌یه‌ ده‌روونی و مه‌عنه‌وین که‌ به‌ سه‌ختی به‌یان مه‌کریۆ و به‌رمه‌گنۆ. ئه‌هلوو عێرفانی هه‌میشه‌ واته‌نشا هه‌رچی  زوان یا به‌یانێنێ په‌ی واته‌ی و به‌روسته‌ی ته‌جرۆبه‌ی ده‌روونی قسرێنێ چه‌ بیاو پانه‌یه‌ ئی ته‌جرۆبه‌ به‌ زوانوو عێلمی و قودره‌تی به‌یان کریه‌و. یانی زوانوو قاڵی. ئینه‌ جه‌ حاڵێوه‌ن  عێرفان نیازش به‌ زوانوو حاڵین(ده‌روون). زوانێوه‌ ده‌روونی که‌ جه‌ قووڵایی دڵیوه‌ هۆرقۆڵتیه‌و. یانی زوانیی ئه‌دایی. نه‌ ئا زوانه‌ که‌ فێرش بینه‌. جه‌ به‌روه‌ به‌ینه‌. یا سه‌پیه‌و ملته‌ره‌. با ئا زوانه‌ غه‌ریبه‌ فره‌ خاسیچ لوابۆ مه‌ژگته‌ره‌ و خاس بیه‌بۆ به‌ مه‌له‌که‌و زێهنێ وه‌لێ ته‌وانوو ئانه‌ێشه‌ نیه‌ن بتاونه‌ ده‌روونی مجۆ به‌ر و ده‌روونی به‌یان که‌رۆ و رازه‌و حه‌دیسوو نه‌فسی ئاشکرا که‌رۆ. ئه‌گه‌ر ئی فه‌رزیێ درۆسه‌ بۆ ئاوه‌خته‌ ته‌بێعین که‌ عارێفه‌ ئێرانیه‌کێ – نه‌ په‌ی به‌یانوو واقێعیه‌تی که‌ ئه‌قڵ مه‌فامۆش- به‌ڵکوو په‌ی به‌روسته‌ی و ئاشکرا که‌رده‌ی حه‌قێقه‌توو ده‌روونی و ڕۆحیشا په‌نا مارا به‌ زوانی ئه‌دایی. هیچ زوانێو نمه‌تاو ده‌روون و ئێحساسوو ئێنسانی به‌یان که‌رۆ بێجگه‌م زوانوو ئه‌دایی نبۆنه‌.
 ئه‌هلوو ته‌رێقه‌تی هه‌میشه سۆکانه‌ دیانێ په‌ی‌ قاڵوو مقاڵوو عالێما و وه‌ختێو هه‌نێ باغوو سه‌وزوو عێشقینه‌ و هه‌نێ حاڵه‌تێوه‌نه‌ که ئاگاهیشا نیه‌ن جه‌‌ یه‌ک دانه‌ ره‌گوو وێشا  چه‌نی متاوانه‌ به‌ زوانێوی بێگانه‌ و فێرکریا، فاڕیای حاڵیشا، وجوودوو ویشا و فه‌نابیه‌و گیانیشا به‌یان که‌را. ئانه‌نه‌ که‌ فره‌ی جه‌ به‌رویروو عارێفه‌کا که‌ سه‌مه‌ره‌وو ته‌جرۆبه‌یێوی ده‌روونین، به‌ زوانوو ئه‌دایی به‌یان کریاینێ و نویسیاینێ. چوون ئا زوانه‌ چا باره‌وه‌ به‌کارته‌ره‌ن!



سه‌رچه‌مه‌:
 هۆرگێرته‌یه‌ ئازاد جه‌ کتێبوو: هویت ایرانی و زبان فارسی، شاهرخ مسکوب، انتشارات فرزان روز، تاران، 1384 ڕۆجیاری.

چهارشنبه، فروردین ۲۴، ۱۳۹۰

نامه‌و هام فه‌ردی

ئازیز
ئێنسان ئارام ئارام روه‌ دما مه‌لۆ. هیچکه‌س کتووپڕ موعتاد نمه‌بۆ. هیچکه‌س کتووپڕ نمه‌وڕۆره‌. کتووپڕ نمه‌پڕچیه‌و. کتووپڕ نمه‌مانیه‌و. ره‌نگ و ڕۆخسار‌ نمواڕۆ، نمه‌واڕیه‌و‌ و جه‌ ده‌س نمه‌شۆ. ژیوای هه‌ر فره‌ ئارام جه‌ قه‌واره وێش‌ مه‌گنۆ. تکرار و مانیایی فره‌ به‌ دزه‌دزه‌ و سه‌وره‌سه‌ور یاگێ  وێش مه‌که‌رۆوه‌‌. مه‌شیۆ فر ئاگادارێ بیمێ وه‌ڵێ ئانه‌ینه‌ که‌ پلتۆکه‌‌کا گورزوو وێشا بشانا چه‌نه‌شا بیاومێنه‌و و ئێحساسشا که‌رمێ. هه‌رگێز نمه‌بۆ ئا روه‌ به‌ینه‌ که‌ ئێمه‌ سوحێو‌ یا روی تازه‌ی به‌ سڵامیوی موحێبه‌تانه‌ ده‌سپه‌نه‌ نه‌که‌رمێ. مانیایی نمه‌بۆ بۆنه‌ به‌ ویانێوه‌ په‌ی ئانه‌یه‌ ئا هه‌رمانێ‌ که‌ به‌ درۆسش مزانمێ وێڵ که‌رمێ و ئه‌نجامدایش وزمێ وه‌ختێوته‌ر. ئه‌گه‌ر هه‌نگامه‌و ئه‌وه‌ڵی په‌ی لابه‌رده‌ی چێوه‌ وه‌شه‌کا هۆرگێرمێ شه‌ک نه‌که‌ری که‌ ئه‌و هه‌نگامه‌کاته‌ری به‌ گورتاو هۆر مه‌گێرمی. ئیمه‌ مه‌شیۆ تا ئاخرین ڕۆ ژیوایما – که‌ پی جۆره‌ به‌ سه‌ختی مدرنانما سه‌روو پایوه‌ - تازه‌ بمانمێوه‌. به‌خوا قه‌سه‌م ئینه‌ حه‌قوو وێمانه‌.

سه‌رچه‌مه‌:
چهل نامه‌ کوتاه‌ به‌ همسرم، نادر ابراهیمی، انتشارات روزبهان، 1388ڕۆجیاری.

جمعه، فروردین ۱۹، ۱۳۹۰

قسێ یادوی جه‌ ده‌سپه‌نه‌که‌رده‌و ساڵه‌ی تازێنه‌

وه‌هار فه‌سڵه‌و تازه‌وه‌ بیه‌ین. تازه‌وه‌ بیه‌و ته‌بێعه‌تی. ئێنسانیچ به‌شێوه‌ن جه‌ ته‌بێعه‌تی که‌ هه‌مرا و هه‌مبه‌شه‌ن چنی ئی تازه‌وه ‌بیه‌یه‌. جه‌ وه‌هاره‌نه‌ هه‌رچی چێوه‌ن تازه‌ مه‌بۆوه‌ و یا مشیۆ تازه‌ کریه‌ووه‌. دماو هه‌ر زمسانیوی، هه‌رچننه‌یچ سه‌خت و تاقه‌ت پرووکن، وه‌هار مه‌ینه‌ و به‌ یاوای وه‌هاری هه‌رچی چێوه‌ن ڕۆحش مه‌گنۆنه‌ و مه‌ژووژیه‌ووه‌. دارو و ته‌وه‌ن، هه‌رد و که‌شوو کو، به‌رو و ده‌شت، گۆڕاڵێ و په‌له‌وه‌رێ گیانشا مه‌گنۆنه‌ و گیانداره‌کایچ لاشه‌و گیانشا مه‌شوریه‌ووه‌ و تازه‌ مه‌بۆنه‌وه‌. جه‌ وه‌هاری فه‌رهه‌نگیچه‌نه‌ جه‌ریان هه‌ر پاسه‌ن به‌ڵام به‌ ته‌شکێته‌ر و به‌ زوانێوته‌ر. مێلله‌توو هۆرامانی دماو وه‌رمێوی قورسی، دماو ژیواییوی زمسانوار ئارام ئارام  هایش بیه‌نوه‌ و خه‌ریکا ڕۆحوو ژیوای دلێشه‌نه‌ تازه‌ مه‌بۆنه‌وه‌. ئه‌وه‌ژیوای زوان و فه‌رهه‌نگی هۆرامی به‌ شێوه‌یه‌ جه‌دید و جه‌ دلێ پرۆسه‌ یا ره‌وتێوی ئینسانینه‌ که‌ چن‌ ساڵێوه‌ن ده‌سش په‌نه‌ که‌رده‌ن خه‌ریکه‌ن میاوۆ به‌ سه‌مه‌ر و نه‌تیجه‌. نوونگه‌ یا ده‌لیلوو ئی سه‌رکه‌وته‌ییه‌ جیا جه‌ زه‌حمه‌ت، ته‌لاش و وێ ئاگاهی فره‌یی جه‌ ئینسانه‌ دڵسۆز و مانیانه‌شناسه‌کا، ئانه‌نه‌ که‌ ئی ره‌وته‌ و ئی هه‌رمانێ بنجوو ڕێخه‌ش ئینا دلێ دڵوو خه‌ڵکینه‌و و نه‌بینیانوه‌ به‌ تاقه‌که‌سیوه‌ و جه‌ گردی موهێمته‌ر ئی هه‌رمانێ، هه‌رمانێوی ئینسانیه‌نه‌. ئاگاهی ره‌وتێوه‌ن بێ ئه‌وه‌گێڵای و بێ به‌رگه‌شت و زه‌رووره‌تی تاریخی، مێلله‌توو هۆرامانیش یاونان به‌ ئی ئاگاهیه‌ تاریخیه‌ که‌ په‌ی مه‌نه‌وه‌ی وێش به‌ عێنوانوو فه‌رهه‌نگێوی به‌شه‌ری مه‌شیو قۆڵێ هۆرماڵۆ و ده‌سکه‌رۆ به‌ کار که‌رده‌ی. تاریخ شایه‌تی و گه‌واهی مده‌و که‌ هه‌رمانه‌ی ئینسانیه‌ بێ هیچ شه‌کێوه‌ سه‌رمه‌گنۆنه‌ و نمه‌فوتیه‌و. پێسه‌و فارسا ماچا دێروو زووش هه‌ن به‌ڵام سووچیایش نیه‌ن. به‌ ڕاوینوو من ئیمساڵ (1390) ڕۆجیاری، یۆ چا ساڵانه‌ که‌ ئه‌وه‌ژیوای هه‌قه‌تینوو زوان و فه‌رهه‌نگی هۆرامی میاوۆ به‌ پله‌ و پایه‌یه‌ به‌رز. وه‌شبه‌ختانه‌ فره‌ی جه‌ هۆرامی زوانه‌کا و هۆرامی دۆسه‌کا فره‌ به‌روێرێشا ئاماده‌و چاپی که‌ردێنێ و یا خه‌ریکوو نووسیه‌ینێ که‌ جه‌ وه‌خت و یاگێ وێشه‌نه‌ باسشا سه‌روه‌ مه‌که‌رمێ. به‌ ئۆمیده‌نا که‌ ئی ساڵه‌ تازێ هه‌رکام جه‌ ئیمه،‌ یانی ئاکاسانه‌ که‌ جه‌ ره‌وتوو ئه‌وه‌ژیواو زوانی هۆرامینه‌ به‌شدارێنی جه‌ هه‌ر کۆگه‌نه و هه‌ر پله‌وپایه‌نه‌‌ که‌ هه‌نێ به‌ شێوه‌یه‌ مه‌نتێقی و ژیرانه‌و ئێنسانانه‌ و به‌ دوور جه‌ هه‌ر په‌یلوایه‌ ئیحساسی و وه‌شکه‌رده‌ی حاشیه‌هایه‌ بێ سه‌مه‌ر به‌ هه‌ر جۆرێوه‌ که‌ حه‌زشا موازۆ و ته‌وانشا هه‌ن ته‌لاشوو وێشا وزا کار تا ئی ڕه‌وته‌ ئێنسانیه‌ زووته‌ر بیاوۆ به‌ یاوگه‌و بنه‌ره‌تی ویش.